Pijltje terug Terug

Een eigenwijze kater geeft zijn visie op de samenleving in 'De wereld volgens Wikkes'

Zwerver

Gastvrijheid is een goed ding, maar je moet niet overdrijven, vind ik. Enige tijd geleden kwam bij ons op de schutting een zwerver zitten. Zijn aanhoudend geklaag ging door merg en been. "Ach, het beestje heeft honger!" zei mijn mens en zette een bakje voer voor hem neer op de schutting. De honger won het van de schuwheid en binnen een paar minuten was het bakje leeg. Ook de volgende dagen kreeg de gast te eten. Hoewel onze voorraad werd aangesproken, deden mijn medehuiskatgenoten en ik daar niet moeilijk over. Ik vind dat je anderen moet laten delen in je overvloed.

Maar het liep uit de poot. Na een paar dagen voelde de makker zich al zo vrij om voor de deur te wachten en minstens vijf keer per dag zijn (=onze!) brokjes op te eisen. Met succes meestal: omdat hij zo mager is, kreeg hij veel vaker dan wij te eten.

Mijn mensen gingen onverdroten voort in het acceptatiebeleid. Hij kreeg een naam, Sjakie, en mocht zelfs binnenkomen. Hij kreeg een eigen voederbakje en wordt nu dagelijks gekamd en geaaid.

En wij krijgen stank voor dank. Zo poeslief als hij doet naar de hand die hem voedert, zo venijnig kan hij naar ons uithalen. Het mormel zit van top tot teen onder de vlooien en stinkt een uur in de wind. Dit is dus duidelijk niet leuk meer. Wij zien met lede ogen aan hoe ons huis in beslag genomen wordt door Sjakie. Want als enige onbesnedene in het gezelschap is Stinkende Sjakie ook nog officieel de hoogste in rang. Buurkatten kijken ons er al op aan dat wij zo'n pluizebol in huis hebben. En van het een komt natuurlijk het ander, straks staan Sjakies maten hier ook op de stoep.

Maar er staat een bescheiden genoegdoening op stapel. Onder het motto: niet alleen de lusten, ook de lasten, wordt over een bezoek aan de dierenarts gesproken. Sjakie weet nog niet wat hem boven het hoofd hangt. Als hij thuiskomt zingen wij drieën: Sjakie verloor zijn zakie. Ik verheug me er nu al op. Begrijp me goed, persoonlijk heb ik niks tegen zwervers. Als ze hun plaats maar weten: op de schutting.

November 1998

Volgende Pijltje vooruit