Een eigenwijze kater geeft zijn visie op de samenleving in 'De wereld volgens Wikkes'

Uitzetten

Er is een nieuwe poes in onze buurt komen wonen, samen met haar mensen. Man, man, wat een gedoe! 't Beest weet natuurlijk niet dat elke millimeter hier zorgvuldig afgepaald is in jarenlange grensgeschillen. Alsof er niks aan de hand is loopt ze over schuttingen waar alleen Spookie en Rooie mogen komen. Ze zit zich doodgemoedereerd te wassen in onze tuin!

Hoewel de één daarin wat toleranter was dan de ander, hebben we met ons allen haar haar gang maar even laten gaan. Ze bedoelde het immers niet kwaad en ze moest de regels nog leren kennen. En ik moet toegeven, ze zag er niet onverdienstelijk uit. Ze had iets Perzisch over zich en een fraaie oogopslag, waar zelfs mijn jeweetwelhart wat sneller van ging kloppen.

Maar na een poosje vond ik het toch welletjes. Ze ging steeds bezitteriger doen en nam haar eigen kennissen mee. Dat waren veelal ongemanierde katers die volgens mij maar op één ding uit waren en dan weet je het wel. Het aanzien van onze tuinen ging zienderogen achteruit. Bovendien bleek achter dat lieve snoetje een venijnig karaktertje te schuilen. En toen vervolgens ook nog haar buikje ging bollen, besloten we maatregelen te nemen. Ik heb haar te kennen gegeven dat haar aanwezigheid niet langer op prijs werd gesteld. Nee, echt aardig is dat natuurlijk niet. Maar we zijn er ook niet om aardig te doen.

Huisgenote Saartje was ook wel even boos over deze maatregel. Die wond zich erover op dat er hier, ik citeer: "een terreur heerst van oude gefrustreerde jeweetwelkaters die alleen maar in het zonnetje willen liggen roosteren en verder geen gezeur." Ze suggereerde dat we de Perzische weggestuurd hadden omdat ze onrust in de tent bracht. En ik moet toegeven: een beetje onrust is niet erg, tijdelijke onrust is nog te overzien, maar onrust moet geen doel op zich worden. Je moet er vanuit kunnen gaan dat met een paar maanden de verhoudingen weer als vanouds zijn. Anders word je veel te moe van het continu in de gaten houden van de ontwikkelingen en daarop inspelen. Ik woon hier per slot van rekening niet voor andermans plezier, maar voor een rustige oude dag.

Wat zegt u? Valt deze houding van mij u tegen? Ach ja, fraai is het niet. Misschien ga ik ook wel te lang met de verkeerde mensen om.

Mei 2000