Een eigenwijze kater geeft zijn visie op de samenleving in 'De wereld volgens Wikkes'

Selectief

Van nat water houd ik niet: het blijft uren in mijn vacht zitten en daar gaat mijn huid van jeuken. Maar de kou deze winter bood mij de gelegenheid om over droog water te lopen. Daar houd ik wel van, al is het koud aan mijn poten. Zo kon ik komen op plaatsen waar ik anders nooit kwam en prooien vangen die ik anders nooit vang.

Zes dagen achtereen kwam ik, zonder nat pak, thuis met een waterhoen. Toen kreeg ik huisarrest. Mijn mensen waren erg boos op me. Ik vind dat ze zeuren. Ik weet dat het vangen van veel vogels niet goed is, want dan sterven ze uit en valt er niet meer te jagen. Maar het is nou eenmaal mijn natuur en dan moet je een beetje soepel zijn. Ik heb mijn vangsten al sterk verminderd. En als ik jaag doe ik het selectief: ik vang geen reigers (die zijn beschermd) en geen meerkoeten (die zijn te snel). En ik ving alleen die waterhoenders die niet snel genoeg weg konden komen en dus in de lijn van de evolutie toch al geen toekomst hadden.

Ik heb van jullie, mensen, geleerd dat iets wat niet mag en wat je toch wilt doen, een beetje wel mag als je het selectief doet. Vliegverkeer is slecht voor het milieu, daarom vliegen mijn mensen selectief: alleen één of twee keer per jaar naar hun vakantiebestemming, dus niet naar hun werk. Ze gebruiken de afwasmachine selectief: alleen als er afwas is. Voor de auto geldt hetzelfde: die pakken ze niet als het niet nodig is, maar alleen als het geen mooi weer is, of als de afstand meer dan drie kilometer is, of als er veel boodschappen gedaan moeten worden, of als ze weinig tijd hebben. Ze kopen altijd Max-Havelaar koffie, tenzij andere koffie in de aanbieding is. Zelfs belasting ontduiken kan selectief: alleen als het gaat om belasting waar ze het niet mee eens zijn.

Mijn mensen zouden tevreden moeten zijn over mij met mijn selectieve vangst. Ik ben dat ook.

Maart 1997