Dit is één van de zes korte interviews voor Zorgvrijwilligers Den Haag. Elk van de interviews belicht het bijzondere van een specifiek type vrijwilligerswerk in de zorg. Daarbij ligt de nadruk vooral op het plezier dat de vrijwilliger aan dit werk beleeft.

Samen pannenkoeken eten

"Ik ging een dag minder werken en wilde op mijn vrije dag iets zinnigs doen. Anders lig ik voor ik het weet de halve dag in bed." Naast zijn werk als administrateur is Martin (44) vrijwilliger bij Stichting Buddy Netwerk. Eén dagdeel per week trekt hij op met de 55-jarige Karel, die MS heeft.

"Bij mij kan hij zijn verhaal kwijt. Zijn familie en vrienden wil hij daar niet teveel mee belasten. Maar ik stimuleer hem ook om naar buiten te gaan. Vroeger ging hij vaak met zijn hond naar het strand. Toen hij dat vertelde, heb ik voorgesteld om samen pannenkoeken te gaan eten in Kijkduin. Sindsdien trekken we er vaker op uit."

Soms helpt Martin met het invullen van formulieren. Op zijn beurt helpt Karel Martin met het bijspijkeren van zijn Grieks. "Bij toeval kwam ter sprake dat hij daar jaren had gewoond. Hij vindt het prettig om niet alleen hulpvrager te zijn. Maar ook zonder Grieks krijg ik er veel voor terug. Karel heeft veel gereisd en vindt het leuk om daarover te vertellen. Ik luister graag naar zijn verhalen. Zijn ziekte confronteert me ook met mezelf. Zoiets kan iedereen overkomen, daar sta je normaal niet zo bij stil. Het is helemaal niet vanzelfsprekend dat je over tien jaar dezelfde dingen kunt als nu. Ik ben bewuster gaan genieten van de simpele dingen."

Eén dagdeel per week is Martin er voor Karel en daar blijft het bij. Zo is de afspraak. "Je moet de dingen wel van je af kunnen zetten. Ik kan zijn leven niet overnemen. Harder ben ik niet geworden, maar betrokken op een verstandiger manier. Niemand heeft er iets aan als je samen in de put gaat zitten. Dat soort dingen leer je ook bij de terugkomavonden van Stichting Buddy Netwerk."