Een eigenwijze kater geeft zijn visie op de samenleving in 'De wereld volgens Wikkes'

Gelijk

Sinds ik een eigen thuispagina heb in de elektronische wereld, ontvang ik af en toe bericht van mensen die met mij in discussie willen. Een dame las mij bijvoorbeeld onlangs de les, omdat zij vond dat ik mezelf teveel met jullie mensen vergelijk. Of liever, ik vergoelijk mijn gebreken door te wijzen op die van jullie die veel erger zijn. Zij vond dat ik verantwoordelijkheid moest nemen voor mijn eigen daden, ze niet af moest schuiven op anderen. En ze kwam met Adam aan, dat de zonde pas goed verspreid werd in de wereld, doordat hij gelijk met het vingertje naar Eva wees.

Ze vond ook dat ik mij niet mocht verschuilen achter mijn natuur, bijvoorbeeld als argument om kwetsbare dieren te vangen. Neen, ik diende de kwetsbaren te beschermen tegen rovers en jagers. Nou vond ik dat wel veel gevraagd. Ze kwam zelfs aan met een tekst van een zekere Paulus. Die zei dat-ie zondaar was omdat hij deed wat-ie niet wou en niet deed wat-ie wel wou en deze dame vond dat slappe praat, vond dat wat meer wilskracht hem beter zou staan.

Ik moest wel even slikken en zocht natuurlijk naarstig naar gebreken bij de briefschrijfster zelf om haar terug te pakken. Maar ja, ik kende haar niet goed genoeg. En na rijp beraad heb ik besloten haar gelijk te geven. Volbekkig, gewoon omdat ze gelijk heeft en ik haar dat dus moet geven. Sterker nog, ik schaam mij niet om deze harde les zo in de openbaarheid te brengen. Zie mij, Wikkes, ik ben dom geweest, maar heb spijt. Ik ga mijn best doen mijn leven te beteren.

Knap hè? Ik durf te wedden dat veel van jullie dat niet kunnen, zo volmondig toegeven dat je fout zat. En kom nou niet met smoesjes. Ja, ik mis een deel van mijn mannelijkheid door een pijnlijke ingreep destijds. Maar als dat jullie argument is om geen ongelijk te bekennen, dan kun je daar toch wat aan doen?

Maart 1998