Een eigenwijze kater geeft zijn visie op de samenleving in 'De wereld volgens Wikkes'

Digi-taal

Mijn vrouwmens heeft onlangs ferme schreden voorwaarts gezet in haar digibetiseringsproces. Weepeejen kon ze al, maar de contactuele vaardigheden voor internet en iemeel waren bij haar totaal niet ontwikkeld.

Mijn manmens daarentegen communiceert vlotter via het scherm, dan oog in oog met zijn medemensen. Hij heeft zich met vlijt van zijn herderlijke taak gekweten om het vrouwmens thuis te doen geraken in de wondere wereld van netsurfen, iemeels, hoompeedzjes, tsjetboxen en webben die je niet met een ragebol verwijderen kunt.

Hoe enthousiast mijn vrouwmens ook was over haar nieuwe status als beginnend digibeet, dit waren heus niet haar eerste schreden. Hoewel zij dat zelf niet doorheeft, voltrekt zich al jaren in stilte een digibetiseringsproces bij haar. En bij alle andere mensen, zelfs bij degenen die niks van computers moeten hebben, sluipt de digi-taal toe.

Ik zal een paar citaten geven, die illustreren hoe mensen zich digitaal verstaan: "Iemands gedrag wordt deels bepaald door haar of zijn mentale programmering. (...) Een gebruikelijke term voor deze mentale programma's, - je zou ook van mentale software kunnen spreken - is cultuur" en "Stress is een storing in het informatieverwerkend systeem".

Als dit zo doorgaat, krijgen jullie straks binnen de digethiek en digiologie discussies of de ziel op de harddisk zit of niet, en of je iemand op floppy mag kopiëren alvorens de stekker eruit wordt gehaald.

Ik weet niet wat jullie daar nou van vinden, maar ik persoonlijk vind het nogal dom: de mens die toch heus minstens tot drie kan tellen, reduceert zich tot een computer, een verzameling enen en nullen met een kastje eromheen.

Maar wie weet zie ik iets over het hoofd? Heeft de computer meer te bieden dan ik denk? Of is de mens niet meer dan nullen en enen? Vertel het mij, ik zie met belangstelling uit naar uw reakties! Mijn e-mail adres is: --adres vanwege privacy verwijderd door mensje van Wikkes--