Mensen hebben vaak bepaalde verwachtingen. Het leven gaat meestal net iets anders. Ook voor kinderen is het bijstellen van verwachtingen soms een klus.

Les in de aula!

Met een nog half slaperig hoofd komt Merel de klas binnen. Maar dan is ze ook gelijk wakker. Met rinkelende voetstappen verslepen juf Marion, de conciërge en stagiair Erik tafeltjes en stoelen naar de kant. De vloer bij het raam ligt bezaaid met glasscherven en het is ijskoud in het lokaal. Aan de gangkant staan de kinderen beteuterd te kijken.
'Wat een aso's', zegt Sara, 'wie doet er nou zoiets?' "Laten ze hun eigen ruimten intrappen', vindt Youri.
'Kom mee jongens', zegt juf tegen de kinderen, 'we gaan naar de aula. Pak met z'n tweeën een tafeltje.' Een half uur later zit de hele klas in de aula. Merel heeft moeite om de juf te verstaan. Alles klinkt hier anders. Gewoon iets uit de kast pakken dat je nodig hebt, kan ook al niet. Maar het meest baalt Merel ervan dat de topotoets niet doorgaat. Sara vindt dat mazzel, maar Merel had er gister nog zo hard op geoefend. En nou moet ze nog een keer. Juf Marion begrijpt het wel. 'Sommige mensen vinden het leuk als alles anders gaat. Voor anderen is het juist lastig. Die hebben moeite om om te schakelen en oplossingen te verzinnen. Maar er zit niks anders op, soms gaat het nou eenmaal anders dan we denken.'